19 Ekim 2014

MESAFELER VE KIYMET BİLMEK

Genelde sevdiklerimizin kıymetini onları kaybettiğimiz zaman anlarız.Öyle değil mi?

Çoğumuz aslında farkındayız,biliyoruz bazı şeyleri fakat başımıza gelince tekrar hatırlıyoruz.
Ailemizi,arkadaşlarımızı aslında çok seviyoruz.Kimi zaman belki bunu onlara hissettiremiyoruz.Belki yapımızdan dolayı belki yaşanan bazı olumsuzluklardan.Ama ilişkimiz bir şekilde bittiğinde eksikliklerini daha iyi fark ediyoruz.İşte o anlarda diyoruz ki;benim için ne kadar önemliymiş.Bir de üstüne gurur yapıp elimiz ne telefona gidip onları arıyoruz ne de onları ziyarete gidiyoruz.Aslında bütün herşeyi bir kenara bırakıp birbirimizin değerini bilsek,bunu hissettirsek daha güzel olmaz mı?

Bazen araya mesafeler giriyor,iş güç giriyor.Mesafeler uzakken onların eksiklerini daha iyi hissetmiyor muyuz?
Önemli olan mesafeler uzakken de birbirimizin kıymetini bilmek.Bahaneler üretmek yerine çözümler üretmek daha iyi olur diye düşünüyorum.Bazen gönüllerin bir olması da yetebiliyor,yeterki birbirimizi unutmamak,unutmadıgımızı gösterebilmek.Yanına gidemiyorsak telefon açıp konuşabilir ya da arada kart postal atabiliriz.Şimdi kartpostal mı kaldı derseniz bence çok güzel birşey mektuplaşmak.Ben küçükken uzaktaki arkadaşlarımla birbirimize mektup atardık.Birbirimize bayram,yılbaşı için kartpostallar yollardık.Hala saklıyorum onları.Ne heyecan duyardım postacı mektup getirdiğinde.Şimdi hepsi bir hatıra benim için.Ingıltere de hala kart postal atmaya önem veriyorlar,heyecan duyuyorlar.Sadece çeşitli kartpostalların  satıldığı dükkanlar var.Hala önem veriyorlar,heyecan duyuyorlar.Renkli,sade,desenli nasıl isterseniz.

Her gün yeni birşey ile karşılaşıyoruz.Yaşadığımız anın kıymetini bilmek lazım.Hayat bizi yorsa da,hep karşımıza olumsuz şeyler çıksa da neden içinde bulunduğumuz anı daha iyi bir şekilde yaşamayalım,güzelleştirmeye çalışmayalım.Bazı şeyler deneyimle elde edilir fakat manevi değerler daha farklı,daha önemli ve kalıcı.Kıymet bilmek için illa başınıza olumsuz şeylerin gelmesini beklemeyin.O zaman çok geç olabilir.Geç olmadan birşeyler yapmalı.Ne dersiniz?

Mesafeler sevmeye engel değildir,yeter ki bahaneler olmasın...

Hiç yorum yok: